Rynki Polskie

LUBLIN

2008-06-11T20:45:00.006+02:00

LUBELSKI RYNEK

Po jakże długim niepublikowaniu spowodowanym przejściowym brakiem dostępu do internetu, w tym odcinku prezentuję dosyć bajkowy rynek w Lublinie. Specjalnie wybrałem się w pewną sobotę rano do starożytnego Lublina celem utrwalenia na karcie pamięci tamtejszego rynku. Zrobiłem chyba ze 200 fotek, więc siłą rzeczy wszystko się nie zmieści.
Materiału o Lublinie jest tyle, że chyba podzielę wszystko na dwie części. W tym odcinku część reportarzowa, w następnym część historyczna.

...przemieszczając się wolnym krokiem od bramy Grodzkiej...

Widok na budynek Trybunału... który w dawnych wiekach był ratuszem...

...tam w rogu kościół ....Dominikanów chyba....

Brama Krakowska widziana z Rynku.

WIdok na Rynek ze szczytu wieży Trynitarskiej.

Detal na tyłach Rynku.

... z tyłu Rynku...

Wieża Trynitarska na którą się wdrapałem...

...straszą oczodoły okien...

STASZÓW

2008-01-01T21:04:00.000+01:00

PO PROSTU RYNEK

Po długim niepublikowaniu, pora na rynek w nieco mniej znanym, a dla większości społeczeństwa, pewnie w ogóle nieznanym mieście STASZOWIE.
Na rynek dotarłem pewnego zimowego popołudnia 2007ego roku ... Wyglądał trochę sennie, trochę jak po przejściu epidemii dżumy. Czasem tylko jakiś smętny przechodzień, lub grupka znudzonych "taksiarzy" w rogu rynku. Wydobyłem więc moje cacuszko marki KODAK i zacząłem utrwalać obrazy na karcie pamięci, z myślą o zamieszczeniu ich na tej stronie.
Najciekawszym obiektem na rynku jest z pewnością ratusz zwany też sukiennicami lub kramnicami - jego jest więc najwięcej.

Ratusz w zimowej scenerii...

Ta wieża ponoć kiedyś była wyższa. Kiedyś tzn. w XIX wieku.

Widok od strony Ul. Rytwiańskiej (chyba). Znalazłem butelczynę Dębowego - do połowy pełną.

Znowu Ratusz, pośrodku pomnik ku chwale Kościuszki.

Większość domów pochodzi ponoć z XVIIIw a część z XIXego. Trudno uwierzyć...

Wylot na Ul. Opatowską...

Wylot na Ul. Kościelną w kierunku kościoła Św. Ducha.

Piękna dziura w asfalcie...

TROCHĘ HISTORII

Źródła historyczne podają, że zabudowania w rynku wzniesiono w XVIIIw. za czasów Augusta Aleksandra Czartoryskiego - właściciela miasta. Rynek istniał pewnie już wcześniej ale niestety nie dotarłem do żadnych starych rycin. Są tylko zdjęcia z czasów przedwojennych i okupacji.
Na rynku, stanowiącym centrum zabytkowego układu szachownicowego miasta, stoją kramnice, tzw. ratusz. Usytuowany jest w środku na osi północ - południe, jest obiektem murowanym, parterowym, o symetrycznym rzucie wydłużonego prostokąta, z szerokimi korytarzami z osi podłużnej i poprzecznej.
Elewacje wschodnia i zachodnia charakteryzują się w swych częściach środkowych arkadowymi podcieniami. Są to jak gdyby "mini" - sukiennice krakowskie. Wysoki dach 4-spadowy, kryty dachówką, tak charakterystycznie reprezentujący w swoich proporcjach tradycje "dachów polskich", posiada pośrodku niską, 4-boczną wieżę o silnie ściętych narożnikach. Pierwotna wieża, wybudowanego w 1738 roku "ratusza" (w miejsce poprzedniego z lat 1690 - 1706) przez właściciela miasta Augusta Aleksandra Czartoryskiego, była o wiele wyższa. Obniżenie jej wysokości nastąpiło w czasie restaurowania obiektu w 1861 roku (wtedy już istniała fotografia, dagerotypia czy coś w tym rodzaju, więc może gdzieś na jakimś strychu jest zapomniane zdjęcie).

Domy w rynku stanowią zwartą zabudowę murowaną. Taką też były w czasie wybudowania tutaj w XVIII wieku przez Augusta Aleksandra Czartoryskiego dwudziestu kilku murowanych kamienic mieszczańskich. najlepiej zachowaną pierzejąwschodnią, piętrową jak i pozostałe, stanowią budynki o sklepionych piwnicach, skromnych fasadach ujednoliconych w I połowie XIX wieku, na ogół z bramami przejazdowymi o arkadowych otworach. W silnie przekształconych domach innych pierzei spotyka się na parterze sklepienia z lunetami na gurtach, żagliste na gurtach, kolebkę koszową z lunetami.

Dzięki Czartoryskiemu wybrukowano główne ulice miasta i rynek. On też przyczynił się do rozwoju manufaktury sukienników. Manufaktura liczyła kilkadziesiąt warsztatów działających w oparciu o kilka gatunków sukna z wełny sprowadzanej z południa kraju. W 1755 roku dzięki staraniom księcia założony został cech sukienników, a w 1760 roku do Staszowa przybyła grupa niemieckich fachowców. Oprócz manufaktury sukiennej, Czartoryski założył w Staszowie szabelnię wyrabiającą znane w Polsce „staszówski”, oraz hamernię miedzi, która przerabiała sprowadzany z zewnątrz surowiec na blachę i kotły. W tym czasie w Staszowie działali tacy rzemieślnicy jak: garbarze, siodlarze, rękawicznicy, mydlarze, zegarmistrzowie, stelmachowie, ślusarze, kowale, miecznicy, szewcy, piekarze, krawcy, młynarze, stolarze, zdunowie, szklarze, złotnicy, kotlarze, mosiężnicy, bednarze. z końcem XVIII wieku utrwaliła się w Staszowie tradycja cotygodniowych targów czwartkowych, zaś jarmarki odbywały się na staszowskim rynku 12 razy w roku. Dużą rolę w staszowskim handlu odgrywali w tym czasie Żydzi, którzy w 1772 roku otrzymali od księcia Czartoryskiego przywileje gwarantujące im udział w handlu i rzemiośle staszowskim.

NA STAREJ FOTOGRAFII

LINKI

URZĄD MIASTA
STASZÓW.COM
STASZÓW w WIKIPEDII

BYDGOSZCZ

2007-09-30T00:06:00.000+02:00

STARY RYNEK

Niespodziewanie, podczas podróży służbowej, natknąłem się na rynek w mieście, którego nie podejrzewałem o istnienie takiego placu ... a przecież Bydgoszcz to miasto "starożytne"!
Idąc ulicą bodajże Stary Port, wzdłuż brzegu Brdy, najpierw minąłem, zbudowany z czerwonej cegły, budynek Poczty ... skręciłem w lewo na most, i ulicą prowadzącą od mostu, mijając secesyjne kamienice, dotarłem do Starego Rynku. Ściemniało się, przestawiłem więc swojego KODAKA na ustawienia manualne, dokręciłem statyw i dalejże fotografować Stary Rynek... ku zdziwieniu tubylców, jeden z nich sądził nawet, że odpalam racę! Zobaczcie co mi wyszło:

Pierwsze "rynkowe zdjęcie" - jeszcze nie do końca ciemno było ...

Tutaj widok na obecny Ratusz. Na pierwszym planie bryła pomnika "Walki i Męczeństwa" z 1969 r. No niestety, nie pasuje tu ... W tym miejscu stał prawdopodobnie kościół "Pojezuicki", zburzony przez Niemców w 1940r.

Trochę ciemniej się zrobiło ... na zdjęciu. Przyglądali mi się jak ustawiałem statyw na bruku ...

Ciekawość, jaki kolor mają te kamienice w świetle dziennym? Kolor to tylko iluzja, zależy od oświetlenia ...

Następnym razem narobię fotek jak będzie jasno ...

Zmotoryzowany patrol Wehrmachtu szykuje się żeby mnie rozjechać ...

To ani chybi ta słynna STUDZIENKA, przeniesiona z innego miejsca Starego Rynku ...

Tutaj już w drugim rogu Starego Rynku byłem ...

Plecami do Ratusza robione...

... a tutaj sam Ratusz z bliska...

... po lewej stronie "Fara", po prawej malownicza uliczka, na wprost Stary Rynek ...

Znów dwa zdjęcia zrobione nieopodal Ratusza ... który Ratusza mi nie przypomina ...

Uliczka prowadząca do Starego Rynku.

Tu powinien stać kościół z dwiema 40 metrowymi wieżami, z których codziennie grają hejnał miasta Bydgoszczy...

To już nie jest Rynek, ale niedaleko...

KRÓTKA HISTORIA RYNKU w BYDGOSZCZY

Bydgoszcz posiada kilka historycznych rynków staromiejskich. Najstarszym jest jak nazwa wskazuje Stary Rynek, którego geneza sięga lokacji miasta .
Miasto powstało w 1346 r. I od razu wytyczono też jego centrum, które znajdowało się dokładnie w tym samym miejscu co teraz. Choć było oczywiście znacznie mniejsze. Na Rynku usytuowano wtedy ratusz, kilka kupieckich kramów oraz jatki: piekarskie, rzeźnicze i szewskie.

Miał kształt prostokąta, wokół niego rozwijało się miasto. Jak wyglądał? Oprócz wymienionych budynków stał na nim jeszcze pręgierz, pod którym stawiano przestępców. W latach 1637-1649 jezuici pobudowali na Rynku kościół św. Ignacego Loyoli. Pierwotnie była to świątynia jednonawowa i bez wież; dopiero pod koniec XVII w. ukończono budowanie drugiej wieży.

I tak do XIX w. Rynek właściwie się nie zmieniał. Wtedy to przebudowano na nim większość gmachów (w latach 1863-1867). Pod ratuszem, a przed placem targowym, dostawiono odwach (siedzibę warty głównej garnizonu). No i pojawił się pomnik Fryderyka II, któremu Bydgoszcz zawdzięczała Kanał Bydgoski.

Kolejne rewolucyjne zmiany zaszły na Rynku w roku 1920. Wówczas Niemcy zdecydowali, że pomnik należy wywieźć do Piły. Tam podobno miał być bezpieczniejszy. Potem - aż do lat 40. XX w. - zapanował spokój. W czasie wojny Niemcy rozebrali zachodnią pierzeję i część północno-wschodnią oraz kościół, wówczas już pojezuicki (od 1780 r.). I to był największy cios dla placu, zwanego wówczas Friedrichsplatz.

Bydgoski Rynek kilkukrotnie zmieniał swoją nazwę. Do 1772 r. nazywał się po prostu Forum, Rynek. Nikt przecież wówczas nie nazywał go "Starym". Od 1772 do 1862 r. nosił nazwę Markt. Do 1920 r. zwano go Friedrichsplatz. Wtedy też właśnie po raz pierwszy dano mu nazwę Stary Rynek, która przetrwała do wybuchu wojny.

Okupant też nie mógł się zdecydować, jak nazywać Rynek. W pierwszym roku wojny zwano go General von Kluge Platz, by w 1940 wrócić do historycznej nazwy Friedrichsplatz. Takie miano nosił do roku 1945. Na przełomie lat 40. i 50. XX w. zyskał nazwę Bohaterów Stalingradu, by wreszcie wrócić do Starego Rynku.

Rynek, choć nie tak imponujący jak choćby toruński, poszczycić się może ciekawymi budynkami. Najwartościowszymi są niewątpliwie Gmach Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej oraz Ratusz. Biblioteka, w stylu barokowo-klasycystycznym, wybudowana w latach 1774-1778, przeznaczona była na siedzibę pruskiej, królewskiej Deputacji Kameralnej. W latach 1781 – 1905 mieściły się w niej kolejno: Królewski Zachodnio-Pruski Sąd Nadworny, władz rejencji bydgoskiej, Sąd Apelacyjny, Sąd Powiatowy, Urząd Ksiąg Gruntowych oraz Komenda Policji Miejskiej.

Również budynek obecnego Ratusza nie od początku zajmowany był przez władze miejskie, stało się to dopiero w roku 1879. Wybudowany w latach 1644-1653 służył jako Kolegium Jezuitów z fundacji biskupa Kaspra Działyńskiego i byłego starosty bydgoskiego, kanclerza wielkiego koronnego Jerzego Ossolińskiego. W tym czasie tuż obok wzniesiono barokowy kościół, o dwuwieżowej fasadzie wychodzącej na Rynek. Kościół został rozebrany przez Niemców w 1940 r. Elewacja od ul. Jezuickiej jest klasycyzująca z dekoracją eklektyczną.

RATUSZ

Zapewne od przełomu XIV i XV w. do pierwszych lat XIX w. w centrum Starego Rynku stał ratusz. Pierwszy był niewątpliwie drewniany, gdyż drewno stanowiło wówczas powszechny materiał budowlany. W XVI w. okazał się za mały dla pełnienia funkcji administracyjnych oraz był mało reprezentacyjny. Dlatego, w miejscu spalonego w czasie wojen w XV w. wzniesiono pierwszy murowany ratusz w stylu gotyckim. Pożar miasta w 1511 r. zniszczył ratusz, który został w 1515 r. na nowo zbudowany według projektu mistrza Jana z Gdańska. Budynek ratusza z podziemiami, mieszczącymi sklepy i kramy, charakteryzował się wysoką wieżą dominującą nad miastem. Na wieży znajdował się i zegar i dzwon alarmowy. Od południa przylegał do ratusza budynek mieszkalny (tu znajdowało się wejście do piwnic ratuszowych z piwiarnią i wyszynkiem). Po stronie wschodniej mieściły się waga, remiza strażacka i mieszkania. Wojny i pożary jakie niszczyły miasto, zwłaszcza od połowy XVII w. nie oszczędziły także ratusza, a trudności finansowe uniemożliwiały remont bieżący, co zmusiło władze miejskie do przeniesienia się do budynku obok ówczesnego kościoła Jezuitów. Nadal w gmachu czynne były lokale handlowe. Po zaborze miast w 1772 r. przez Prusy, nowe władze administracyjne likwidujące uprawnienia samorządowe doprowadziły ten obiekt do ruiny i rozebrały go w latach 1830-1834.

KOŚCIÓŁ POJEZUICKI

W 1616 roku do Bydgoszczy przybyli jezuici, którzy w latach 1637-1649 zbudowali kościół p.w. Świętego Krzyża, później Ignacego Loyoli. Pierwotnie była to świątynia jednonawowa, bez wież, z prezbiterium oraz kaplicami Matki Boskiej i św. Józefa. W latach 1650-1655 powstała wieża północna, a w latach 1691-1695 - wieża południowa. Obydwie zwieńczone barokowymi hełmami z miedzianej blachy miały po 40 metrów wysokości. Jednocześnie na dachu korpusu głównego umieszczono barokową sygnaturkę zwieńczoną krzyżem.

Po kasacie Towarzystwa Jezusowego przez Prusy w 1780 roku kościół p.w. św. Krzyża przeszedł w gestię parafii farnej. W 1806 roku cudowny krzyż przeniesiono do kościoła farnego, a patronem świątyni został św. Ignacy Loyola. Świątynia została rozebrana przez Niemców w 1940 roku.

Film o rekonstrukcji zachodniej pierzei Starego Rynku:

POMNIK FRYDERYKA II

Powstał z inicjatywy bydgoskiego Stowarzyszenia Rzemieślników, a projekt wykonał przyrodnik Uhlenhuth. Po pozytywnym ocenieniu projektu przez słynnego berlińskiego rzeźbiarza Christiana Raucha w Królewskiej Odlewni w Berlinie wykonano brązowy odlew. Kamień węgielny pod budowę pomnika położono 21 października 1861 r. Na tej uroczystości był obecny król Wilhelm I, wracający z koronacji w Królewcu do Berlina. Pomnik odsłonięto 31 maja 1862 r. w obecności następcy tronu z małżonką. Usytuowano go pośrodku bydgoskiego Starego Rynku, który wówczas nosił nazwę Placu Fryderyka (Friedrichsplatz). Przedstawiał on króla Fryderyka II Wielkiego (1712-86) trzymającego w prawej dłoni laskę, a w lewej - zwój papieru (wg tradycji był to plan Kanału Bydgoskiego, zbudowanego za panowania Fryderyka). Miało to symbolizować pracę króla nad odbudową kraju po wojnie z Austrią. Napis na cokole brzmiał: „Dem großen Könige Friedrich II., die dankbaren Bewohner des Netze-Gaues am 31. Mai 1862“ (w tłumaczeniu: „Wielkiemu królowi Fryderykowi II wdzięczni mieszkańcy okręgu noteckiego 31 maja 1862 r.”). Pomnik był popularnie nazywany „Alte Fritz” („Stary Fryc”). W 1919 r. Bydgoszcz znalazła się w granicach Polski. 15 lipca tego roku miejski radca budowlany Walther Hildt potajemnie wywiózł pomnik do Piły. Inicjatorem tej akcji był ostatni bydgoski i pierwszy pilski prezydent rejencji Friedrich von Bülow. 1 czerwca 1923 r. pomnik ustawiono przy drewnianym moście na Gwdzie koło kościoła katolickiego św. Janów. Został on ustawiony tak, by Fryderyk patrzył na wschód. Na cokole dodano napis: „Geborgen aus entrissenen Landen, wiedererrichtet in Schneidemühl am 1. Juni 1923“ („Ocalony z wydartej ziemi, na nowo wzniesiony w Pile 1 czerwca 1923 r.”). 21 kwietnia 1941 r. pomnik przeniesiono ponownie na bydgoski Stary Rynek. Już w styczniu 1945 r. brązowy posąg został przetopiony na cele wojenne.

STUDZIENKA

Przed apteką " Pod Złotym Orłem " 4 października 1909 r. w setną rocznicę posiadania apteki przez rodzinę Kupffenderów ustawiono Studzienkę autorstwa Karola Kowalczewskiego. Stanęła ona przed gmachem Muzeum Miejskiego, w który najpierw było prezydium policji, a potem Miejska Kasa Oszczędności. We wrześniu 1939 roku w czasie egzekucji na murze muzeum odcisnął się krwawy ślad ręki umierającego księdza katolickiego. Niemcy za wszelką cenę ślad próbowali zmyć, ale gdy wszystkie próby spełzły na niczym postanowili kościół pojezuicki i Muzeum Miejskie rozebrać w 1940r. Studzienka Kupffenderów została również rozebrana aby w 1948 r. powrócić na Stary Rynek i odtąd stoi przed gmachem Miejskiej i Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej.

BYDGOSKIE LINKI:

Bydzia
Najlepsza wg mnie strona, bogate źródło starych fotografii i pocztówek.
www.bydzia.pl

Bydgoszcz Dawniej i Dziś
Druga na mojej liście, z niej pochodzą teksty o Ratuszu, nieistniejącym Kościele, Studzince.
byd.republika.p

Historia Rynku zwanego dziś "Starym"
Tutaj trochę o historii Starego Rynku.
miasta.gazeta.pl

Wenecja Bydgoska
Ciekawa strona o Wenecji Bydgoskiej.
www.wenecja.art.pl

Dawna Piła
Strona o mieście Piła, stąd pochodzi tekst o pomniku Fryderyka II.
www.dawna.pila.pl

Prusy
Sporo starych fotek i pocztówek.
www.castlesofpoland.com

Technorati Profile

ZAMOŚĆ

2007-09-14T21:30:00.000+02:00

Przyszła kolej na prezentację rynku w Zamościu - to dla tego, że mam trochę więcej zdjęć tego rynku. Było się po prostu parę razy. Z Nowej Aleksandryi to tylko 50 km do Lublina, a ze starożytnego miasta Lublina tylko stówa do niemniej starożytnego Zamościa. Chociaż w tym wypadku to chyba było w drodze powrotnej ze Zwierzyńca, pochmurno trochę było... Popatrzmy na zdjęcia rynku:

Now it's time for the market place in Zamosc - that's because I have a little bit more photographs of it ... and ... I've been there many times. From my Nowa Aleksandryja it's only about 50 km to Lublin ... and from the ancient town of Lublin it's only 100 km to Zamosc. I think the pictures were taken during my way back from Zwierzyniec, it was cloudy weather ... Let's take a look:

Fajną galerię zdjęć Zamościa można znaleźć na stronie internetowej miasta Zamość. Za tą, jakże doskonałą stroną podaję fragment historii miasta:

Zamość, nazywany Perłą Renesansu, Padwą Północy, Miastem Arkad, to idealne miasto twierdza, założone w 1580 roku przez Jan Zamoyskiego, kanclerza wielkiego koronnego, zaprojektowane przez włoskiego architekta Bernardo Mornado, stanowiące wybitne osiągnięcie późnorenesansowej europejskiej myśli urbanistycznej. Układ urbanistyczny śródmieścia z zespołem ok. 120 zabytków architektury został zaliczony do zabytków o najwyższej wartości artystyczno-historycznej w skali światowej. Uznany za pomnik historii wpisany został w1992 roku na Listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO.
Zamość - to miasto bohater, odznaczone w 1947 roku Krzyżem Grunwaldu III Klasy za wybitny wkład w walkę o wyzwolenie narodowe i społeczne, za walkę z okupantem hitlerowskim.
Zamość jest miastem wielkich tradycji historycznych w wielu dziedzinach: na polu nauki, oświaty i kultury. Z miastem związanych było wielu wybitnych ludzi: mężowie stanu - kanclerz i hetman Jan Zamoyski, kanclerz Andrzej Zamoyski, dowódcy i specjaliści wojskowi - inż. A.dell'Aqua, gen. J.Ch.Mallet-Malletski, bojownicy o niepodległość narodową - W. Łukasiński, działacze polityczni - M. Rataj. Działali tu sławni pisarze i poeci - S.Klonowicz, Sz.Szymonowicz, K.Koźmian, S.Młodożeniec, B.Leśmian.
Zamość był etapem pielgrzymki Ojca Świętego Jana Pawła II po Ojczyźnie (12.06.1999 r.)
Zamość stara się jak najlepiej wykorzystać swoją przeszłość. Założony przez Jana Zamoyskiego gród zachował wiele ze swej świetności. Wiosną i latem zamojskie zabytki, zwłaszcza Rynek Wielki, stają się scenerią dla odbywających się tu imprez kulturalnych, sportowych i handlowych mających podnieść atrakcyjność miasta. Historia łączy się tu z teraźniejszością i nadaje kształt przyszłości.

Miałem podać linki do innych stron o Zamościu, ale to trochę bez sensu ... bo każdy może łatwo sam znaleźć ... zresztą lepiej pojechać i znaleźć się własną osobą w samym epicentrum zamojskiego rynku niż wirtualnie zwiedzać...

OTMUCHÓW i PACZKÓW

2007-08-25T10:58:00.000+02:00

Dwa, położone obok siebie miasteczka, dwa pierwsze rynki na mojej drodze do Ziemi Kłodzkiej. Po kilkugodzinnej jeździe z Nowej Aleksandryi dotarliśmy w to miejsce późnym popołudniem. W Otmuchowie wdrapaliśmy się na basztę pobliskiego zamku ... i to z tej baszty zrobiłem jedno ze zdjęć otmuchowskiego rynku i ratusza.
Fragment historii miasta Otmuchowa cytuję za oficjalną stroną tego zacnego miasta:

"Początki Otmuchowa giną w mrokach historii. Ze względu na geograficzne położenie miejscowości należy przypuszczać, że już w czasach przed chrystianizacją istniała tam osada słowiańska, która z czasem się powiększyła. Położenie na dawnym szlaku handlowym z Czech do Polski wpływało zapewne na jej rozwój..."
"Wraz z powstaniem biskupstwa wrocławskiego w 1000 roku Otmuchów stał się posiadłością biskupów wrocławskich. O tym fakcie wspomina bulla papieża Hadriana IV z 1115 roku, która należy do najstarszych dokumentów z dziejów Śląska. Wymieniono w niej 15 kasztelanii należących do biskupów wrocławskich, a w tym kasztelanię w Otmuchowie. Ponadto bulla wymienia jako bezpośrednią własność biskupią zamek wraz z należącymi do niego dobrami (castellum Otmochov cum pertinentis)..."

Więcej można przeczytać na stronie internetowej www.OTMUCHÓW.pl

Paczków jest położony zaledwie o "rzut kamieniem" od Otmuchowa - to te zdjęcia z ostro zakończonymi basztami - zresztą miasto szczyci się mianem polskiego Carcassone.
Zdaje się, że mi się nieco zdjęcia pomieszały. Fragment rysu historycznego podaję znowu za stroną internetową starożytnego miasta Paczkowa:

"Paczków założony został na tzw. "surowym korzeniu" w 1254 r. za sprawą bpa wrocławskiego Tomasza I. Gród miał spełniać rolę granicznej warowni strzegącej pd.-zach. rubieży potężnego księstwa biskupiego z siedzibą w pobliskiej Nysie. Miasto lokowane było na prawie flamandzkim i wraz z aktem lokacyjnym uzyskało szereg przywilejów (m.in. prawo warzenia piwa). Dokument ten wspomina także o niektórych zajęciach mieszkańców, jak rzeźnictwo, piekarstwo i szewstwo. Prawdopodobnie już od czasów lokacji Paczków był ufortyfikowany. Pierwotnie były to przypuszczalnie umocnienia drewniano - ziemne. W połowie XIV wieku miasto otoczono podwójnymi murami obronnymi i wzniesiono kościół katolicki - trzynawową budowlę halową, nakrytą sklepieniem sieciowym. Wcześniej wybudowano tu zamek wzmiankowany już w 1301 roku. Stał on prawdopodobnie na Górze Zamkowej, a zniszczony został przypuszczalnie na początku XV wieku."
www.paczkow.pl

Po Otmuchowie i Paczkowie odwiedziliśmy jeszce w tym samym dniu miasta Złoty Stok i Kłodzko (no i oczywiście tamtejsze rynki) ale o tym innym razem...

LĄDEK ZDRÓJ

2007-08-19T10:07:00.000+02:00

Zdjęcia pochodzą z początku października 2006. Wyjątkowa pogoda jak na tą porę roku sprzyjała wypadowi na Dolny Śląsk. Z tego regionu rynek w Lądku Zdroju podobał mi się najbardziej. Do zalet należą: bardzo mała ilość ludzi na rynku w Lądku, wyjątkowe światło - jakieś inne ... nie takie jak w moich stronach, fajny klimat małego miasteczka.
Co prawda nie mam po temu żadnych przesłanek ale być może tutaj bywał sam Reinmar von Bielau ze swoją "comitivą"... a już na pewno bywali tutaj husyci - taboryci.
Przeglądając teraz te zdjęcia, zastanawiam się czy aby nie usunąć tej szpetnej anteny na ratuszu ... no, ale to by było ingerowanie w zastaną rzeczywistość.
Na rynku uraczyliśmy się kawą, która pomimo podłego smaku i tak wydawała się boskim napojem w tak sprzyjających okolicznościach "estetycznych" ...

TARNÓW

2007-08-14T19:27:00.000+02:00

Tym razem trochę zimowego rynku w Tarnowie. Cała starówka sprawia wrażenie dosyć małej ... za małej jak dla mnie ... no, ale można się powłóczyć po różnych zakamarkach. Ratusz ma też trochę niską wieżę ... ale to nie Kraków przecież, choć do Krakowa blisko ....Ogólnie stary klimat jest!

RYNEK w KAŁUŻY ...

2007-08-12T15:46:00.000+02:00

Tym razem znowu rynek w Kazimierzu Dolnym ... tym razem odbity w kałuży. Znowu zachowywałem się dziwnie ... no bo normalni ludzie nie robią zdjęć kałużom ...

This time I've decided to write my post also in English ... that's for foreign visitors (I know that polish must sound like a magical spells in your ears/eyes).
So ...what is on my pictures ... old market place in Kazimierz Dolny (small town in eastern Poland) ... reflected in the puddles.

KAZIMIERZ NOCĄ

2007-08-11T12:23:00.001+02:00

Kazimierz co prawda już był ... ale chyba będzie jeszcze nie jeden raz. Tym razem Kazimierz Dolny porą nocną. Zdjęcia robione ze statywu, bez użycia lampy błyskowej, która moim zdaniem psuje tajemniczość na zdjęciu. Mam zamiar, nie wiem kiedy się zrealizuje, zrobić jeszcze zdjęcia tego miejsca we wczesnych godzinach rannych. Wiadomo: długie cienie, zero "czynnika ludzkiego" na rynku, jakiś wałęsający się pies-kundel tudzież babcia w regionalnym stroju zmierzająca na poranną mszę do Fary...Na razie nocny Kazimierz ... bo łatwiej to zrealizować...

CHEŁMNO

2007-08-09T18:21:00.000+02:00

Tym razem miasto, które odkryłem niedawno (a raczej rynek tego miasta). Chełmno, położone zaledwie jakieś 30 km od Torunia - dawna Krzyżacka stolica. Zabawne, ale do tej pory Krzyżacy kojarzyli mi się raczej z czarnym krzyżem na płaszczu, zamkami z czerwonej cegły i dwoma mieczami ... a tu taki mieszczański ośrodek. Ostatnio czytałem, że Warszawa była założona na tzw. prawie chełmińskim. Ciekawe jak to wszystko wyglądało w średniowieczu, ale zapewne wszystko o dwa piętra niższe i z drewna. No cóż, szczegółów historycznych nie cytuję za WIKIPEDIĄ bo nie o to tutaj chodzi.
Z tego co pamiętam (a raczej mam na innych fotkach) do rynku dochodzi się długą, malowniczą ulicą minąwszy bramę, zdaje się Grudziądzką. W ogóle w mieście zachowały się oryginalne mury obronne (sprawiają wrażenie niskich, ale miasto na wzgórzu) i baszty ... no i przede wszystkim tajemniczy klimat. Będąc na rynku, przypomniały mi się sceny z polskiego filmu płaszcza i szpady "Czarne chmury", gdy imć Krzysztof Dowgird był łapany przez "elektorskich"

Sandomierz

2007-08-02T18:32:00.000+02:00

W Sandomierzu bywałem wielokrotnie, a ostatnio w czerwcu tego roku... i z tego okresu pochodzą te 4, a właściwie 5 zdjęć(tyle na razie udaje się wkleić do tego "Bloggera").
Sandomierski rynek jest jednym z bardziej klimatycznych starych rynków jakie widziałem. Wrażenie "cofania czasu" pogłębia bardzo mały ruch na runku. Zwłaszcza zimą rynek wygląda na wymarły ...wydaje się, że za chwilę na główny plac miasta wtargnie zagon tatarski, który przedostał się tu wąską furtą w murach miejskich.

AchA...ZAPOMNIAŁ BYM... jest ratusz, bardzo renesansowy i jak na ratusz przystało, rozsiadł się na środku rynku (co widać na załączonych zdjęciach).

Sandomierskie linki, łatwe do znalezienia w wyszukiwarce Google:
STRONA GŁÓWNA MIASTA
SANDOMIERZ NIEOFICJALNIE
SANDOMIERZ TURYSTYCZNIE"

Kazimierz Dolny

2007-07-31T22:54:00.000+02:00

Rynek w Kazimierzu Dolnym do typowych rynków raczej nie należy. Brak ratusza rozpierającego się na środku placu, zamiast niego – stylizowana studnia. No...ale ten drobny mankament można chyba Kazimierzowi wybaczyć. To miejsce i tak ma w sobie tak zwany „klimat”...
Kiedy po raz pierwszy przyjechałem do Kazimierza i znalazłem się na rynku, nie mogłem się oprzeć wrażeniu, że jakimś cudem teleportowałem się do miejscowości położonej w górach... Nad miastem, no i oczywista nad rynkiem, króluje Góra Trzech Krzyży. Z drugiej strony też jakieś wzniesienia, wszystko poprzecinane siecią wąwozów (czy też może parowów). Niektórzy mówią na to „Parchaty” – taka analogia do Karpat.

Jeśli dobrze się przyjrzeć (wysilić wyobraźnię), to można zobaczyć żydowskiego rzeźnika przecinającego rynek żwawym krokiem, w kierunku żydowskich jatek na tzw. małym rynku.... ale pewniej (napisał bym „łacniej” – to chyba po staropolsku) przechadzające się cyganki ...

Te przemiłe kobiety bynajmniej nie przechadzają się bezcelowo po kazimierskim rynku – to jest ich miejsce pracy. Zazwyczaj rozmowa przebiega w sposób następujący:

- Dzień dobry... jaka piękna para ...
(człowiek udaje, że nie słyszy)
- Chciałam się tylko coś zapytać...
(człowiek dalej udaje, że nie słyszy)
- Nie chcę wróżyć, chcę się tylko coś zapytać ...
(człowiek udaje, że nie słyszy i nie widzi)

Ciekawość... po co cyganki noszą te długie suknie do kostek? Nigdy nie widziałem żadnej w krótkiej spódnicy albo w spodniach ... Jeśli ktoś może służyć informacjami w tej materii, to proszę dać znać ...

Łatwo na rynku napotkać również przedstawicieli innej profesji (nie cyganki) – artystów wystawiających swe płótna... Tutaj nasuwa mi się fragment tekstu z piosenki artysty, za którym nie przepadam, ale to tutaj pasuje: „...artyści i poeci sprzedają swoje serca ...” (najwyraźniej autor poetów do artystów nie zalicza ...)

... autor zastanawia się czy może przypadkowo kogoś nie ścięto na rynku w Kazimierzu, ale tak daleko nie sięga pamięcią wstecz ...

To tyle ... „reszta wyjdzie z moich wierszy” (fotek w tym przypadku).

Kamienice braci Przybyłów... pod Św Mikołajem i Krzysztofem (obaj goście są na kamienicach - Mikołaj z pastorałem i w czapce, Krzysztof przenosi Chrystusa przez rzekę.

Widok na rynek od strony "Fary"

Widok na "Farę" i nieistniejącą już "Esterkę" (malowniczy obiekt z prawej strony kościoła).Zaczyna padać pierwszy śnieg w tym roku ...

... a tu już całkiem zmrożony Rynek ...

Jeszcze więcej lodu ... gdzieś mam foto całkiem zamarzniętej Wisły... ale to nie dotyczy rynkow.

O rynkach słów kilka ...

2007-07-30T22:05:00.000+02:00

Witam wszystkich miłośników starych rynków polskich.

Przeszukując zasoby polskiego internetu, po wpisaniu słowa „rynek”, w wynikach wyszukiwania pojawiają się na ogół pojęcia z dziedziny ekonomii.
To spostrzeżenie skłoniło mnie do stworzenia foto – dziennika opisującego odwiedzone (i nie tylko) polskie rynki ... bo dla mnie rynek, to nie jakieś abstrakcyjne pojęcie typu: polski rynek papierów wartościowych, ale konkretne miejsce położone w centralnej części starego miasta.

Rynek to kwintesencja i dusza każdego starego miasta. Stary rynek, najlepiej z ratuszem po środku, tworzy niepowtarzalną atmosferę pozwalającą przenieść się w czasie o kilka wieków wstecz. Będąc na takim starym rynku, z klimatem czasu który minął, można wyobrazić sobie co się tu kiedyś działo...a działo się wiele...
To tu sprzedawano i kupowano, tu królowie odbierali hołdy lenne, tu ścinano mieszczan i szlachtę (i drobnych rzezimieszków też), tu się kłócono, tu się godzono .... może nawet ktoś się na rynku urodził...

Kiedy po raz pierwszy przyjechałem do Nowej Aleksandrii, miasta w którym teraz jestem, ze zdziwieniem odkryłem, że miasto to nie ma rynku! Wszystko niby fajnie, jest pałac i stary park w stylu angielskim (tzn. chaotyczno-romantycznym), ale gdzie do czarta jest ten rynek?!

Rynek się znalazł, co prawda nie na miejscu, ale w pobliskim Kazimierzu Dolnym. Nieprzypadkowo więc ten rynek postanowiłem opisać jako pierwszy (patrz następny wpis).

Ponieważ zapiski będą na pewno subiektywne i tendencyjne, zapraszam wszystkich do wpisywania swoich wrażeń i wspomnień związanych z „waszymi” rynkami. Może znacie jakieś ciekawe historie związane ze staromiejskimi rynkami, może takie, o których nie można nigdzie przeczytać ...

Ze względów zrozumiałych nie odwiedziłem wszystkich polskich rynków (i pewnie to mi się nie uda) ... coś jednak mi mówi, że jest wiele perełek, o których mało kto słyszał ...

Acha, jeszcze jedno .... wszystkie zdjęcia zamieszczone tutaj zostały zrobione przez autora ... szanując prawa autorskie, nie zamierzam publikować zdjęć wziętych z zasobów sieci ... chyba, że ktoś na to pozwoli, lub będzie chciał zamieścić tutaj własne fotografie....

Bardzo serdecznie pozdrawiam wszystkich .... baardzo serdecznie ...

P.S.
Zdjęcia zamieszczę, jak tylko odkryję jak w tym "czymś" zrobić fotoalbum...